Złote kilofy 2014

Piekące słońce jest oznaką zbliżającego się lata. Lato jest oznaką zbliżającego się sezonu ogórkowego. W tym czasie Górnicy zamieniają parkiet na działki, a pod pachą zamiast piłki trzymają grilla. Pusta hala oznacza często suszę w blogosferze. Dlatego też, jak co roku, konieczne jest podsumowanie biało-niebieskiego sezonu. Czas rozdać wirtualne Złote Kilofy!!! Czas na górnicze naj, naj, naj 2013/14!!!

NAJLEPSZY ZESPÓŁ

Seniorzy, III liga

Seniorzy uzyskali awans do II ligi i zakończyli sezon z bilansem 17-3, ale stylem gry nie rzucili na kolana. Trzecioligowcy nie mieli w tym roku konkurencji ze strony górniczej młodzieży. Kadeci i juniorzy zakończyli zmagania w etapie regionalnym, a młodzicy odpadli w ćwierćfinale MP U-14 (32 najlepsze zespoły w kraju w roczniku 2000), pomimo tego, że mieli najwyższy skład, jeżeli nie w kraju, to w swojej grupie na pewno. Wyróżnienie dla rezerw, które, pomimo pewnych potknięć po drodze, ostatecznie wygrały wałbrzyską ligę amatorską.

Laureaci z lat poprzednich:

2011: Młodzicy, rocznik 1997

2012: Seniorzy, III liga

2013: Kadeci, rocznik 1997

NAJLEPSZY GRACZ

Piotr Niedźwiedzki

Ajjj!!!! Trudny wybór. Rafał Glapiński w przeciągu całego sezonu był boiskowym liderem Górnika, a jego 26 punktów dało bardzo cenną domową wygraną z Maximusem Kąty Wrocławskie (74:68). Jednak to dojście do składu Niedźwiedzkiego nadało Górnikowi renomy w barażach. W półfinale w Przemyślu Niedźwiedzki robił różnicę, i w ataku, i w obronie. I nie piszę tych słów na bazie wyobraźni, bo na Podkarpaciu byłem i swoje widziałem.

Nasz ogromny środkowy dostarczył także najciekawszej historii sezonu, bo oto wrócił do koszykarsko żywych z kompletnego, wypełnionego po brzegi brakiem nadziei niebytu. Jeszcze większym zaskoczeniem było jak szybko „Niedźwiedź” przypomniał sobie, o co w tej całej koszykówce chodzi, jak szybko zyskał w oczach kibiców. Jego walkę z nadwagą i koszykarską amnezją oglądaliśmy z wypiekami na twarzy.

Nie wolno w tej kategorii zapominać o naszym kadecie, Kubie Grabce. Skrzydłowy ekipy Józefowicza zaliczył świetny sezon indywidualny. W 22 meczach sezonu zdobywał śr. 22,4 pkt, pięciokrotnie przekraczał granicę 30 zdobytych „oczek” oraz został najlepszym strzelcem rozgrywek dolnośląsko-lubuskiej ligi kadetów. Zespołowo o ostatnim sezonie pewnie wolałby zapomnieć, bo Górnik w lidze kadetów (rocznik 1998 i młodsi) dojechał do mety dopiero na 8. miejscu. Biorąc pod uwagę ogromne problemy kadrowe tego rocznika (kilku graczy zrezygnowało z treningów w trakcie sezonu), 8. miejsce nie wydaje się aż tak złe. Kadeci grali cały sezon właściwie w siódemkę, bez nominalnego środkowego i – przede wszystkim – bez rozgrywającego. Na niekorzyść Grabki może świadczyć fakt, że dolnośląsko-lubuska liga kadetów prezentowała dość niski poziom. O jakości rocznika 1998 w polskiej koszykówce przekonaliśmy się zresztą na Turnieju Nadziei Olimpijskich, gdzie reprezentacja Polski ’98 zajęła ostatnie miejsce: za Słowacją, Czechami i Węgrami.

Słowa uznania także dla Szymona Kurzepy – najlepszego strzelca ligi juniorów oraz dla duetu Olek Balcerowski - Bartosz Kosior, który otrzymał powołanie na wstępne konsultacje kadry Polski w swoim roczniku 2000.

Laureaci poprzednich edycji:

2011: Krzysztof Jakóbczyk

2012: Adrian Stochmiałek

2013: Sławomir Buczyniak

NAJBARDZIEJ EMOCJONUJĄCY MECZ

Górnik – Gimbaskets 2 Przemyśl 57:48, 2.05.2014 (Baraże o II ligę)

Pamiętajcie – najbardziej emocjonujący mecz NIE oznacza, że był to najlepszy mecz (popatrzcie na wynik!!!!) Starcie z Gimbasketsem było kluczowe, bo wygrana dawała w zasadzie awans do II ligi. Stawka meczu sparaliżowała oba zespoły, ale nie sparaliżowała kibiców. Na trybunach było wyjątkowo głośno: powiewały flagi, latały balony, a z góry spadł deszcz konfetti i serpentyn. Obecny na meczu prezes PZKosz Grzegorz Bachański był podobno pod wrażeniem. W rozgrywkach regionalnych nasi wygrywali wysoko przez co emocji było tyle co przy pieleniu ogródka.

Trzeba w tej kategorii wspomnieć o dramatycznym meczu młodzików w Gorzowie Wielkopolskim. Ekipa trenera Chlebdy grała o awans do szczebla centralnego. W końcówce meczu przegrywała, ale po kilku koszykarskich cudach zwyciężyła z Basketem 66:64.

W poprzednich latach:

                                      

2011: Górnik Wałbrzych - Śląsk Wrocław 78:77 (juniorzy, 5.12.2010)

2012: Górnik - KK Promet Wałbrzych 76:81 (seniorzy, 7.03.2012)

2013: KKS Siechnice - Górnik Wałbrzych 70:71, 19.01.2013 (III liga)

NAJLEPSZY WYSTĘP INDYWIDUALNY

Kuba Grabka (kadeci) – 50 punktów, 21.12.2013, Górnik – Zastal 88:57

Wiem, wiem… To tylko liga kadetów. I pewnie nie wyróżniłbym tego występu, gdybym przeczytał o nim w internecie. Tak się jednak złożyło, że ten mecz w wykonaniu naszego 16-latka widziałem na żywo. I byłem pod wrażeniem, bo pochodzący z Głuszycy skrzydłowy miał „dzień konia” i trafiał z każdej pozycji - nawet z połowy boiska.

Wielkim przegranym w tej kategorii jest Bartłomiej Ratajczak. W drugim meczu przemyskich baraży zdobył przecież 26 punktów, trafił 5/5 za 3, a Górnik wygrał z Regisem Wieliczka 81:53. Ten mecz też widziałem. I „Rataj” też wywarł na mnie wrażenie. Szkoda tylko, że takiego występu już nie powtórzył. Zresztą zgarnął Kilofa w kategorii poniżej.

W poprzednich latach:

2011: Mateusz Nitsche – 25 pkt, 2/2 za 2, 5/6 za 3, 6/6 za 1, 6 zb, eval 31 29.01.2011, Górnik - Spójnia Stargard Szczeciński 65:54 

2012: nie przyznano

2013: Sławomir Buczyniak - 40 pkt, 7x3, 28.11.2012, WSTK II Wschowa - Górnik 64:93.

 NAJBARDZIEJ PAMIĘTNA AKCJA

Wsad Ratajczaka nad Rafałem Pomjanem – 7.06.2014, Zespół ligowców – Zespół ligi amatorskiej 99:73 (Zakończenie Wałbrzyskiej Amatorskiej Ligi Koszykówki Aqua-Zdrój)

No i jest wyróżnienie dla „Rataja”. Świeża „paczka” prosto z meczu kończącego rozgrywki ligi amatorskiej w Wałbrzychu. Błękitne i przejrzyste niebo nad halą przy ul. Wysockiego dało zielone światło dla pokazów lotniczych. Nasz JAK-11 wzbił się w powietrze nad rozgrywającym z ekipy wicemistrza ligi amatorskiej i oburącz wsadził piłkę do kosza. Było na co popatrzeć, bo akcja była dynamiczna i Ratajczak wsadził z rozbiegu, po dwutakcie.

W tej kategorii zresztą mógłby wygrać każdy inny wsad Ratajczaka. W przeciągu sezonu widzieliśmy ich wiele. I w czasie meczów ligowych, i w czasie tych bardziej pokazowych.

Wyróżnienie dla Konrada Chodorowicza, który w przerwie jednego z meczów finałów baraży trafił z połowy i ograbił tym samym klub z czeku o wartości 1000 zł. Tym samym stał się pierwszym zwycięzcą odbywającego się od trzech sezonów konkursu „Rzuty w Transie”.  

Akcje lat poprzednich w tej kategorii:

2011:  Alley oop Kietlińskiego do Muszyńskiego - 19.02. 2011, Górnik - Sportino   71:98, I liga

2012:  Górnicy grają z Gimbasketem 4 na 4, Gimbasket - Górnik 54:90, 5.11.2011, III liga

2013: celny rzut z połowy Huberta Murzacza - Górnik - Maximus 65:90, 12.01. 2013, III liga

NAJWIĘKSZE WYDARZENIE

Powrót do sportu Niedźwiedzkiego

Piotrek powrócił do czynnego uprawiania sportu po trudnych miesiącach związanych z niewłaściwą diagnozą lekarską. Wicemistrz Świata U-17 i wielokrotny młodzieżowy medalista mistrzostw Polski powrócił do gry w innym ciele, ale w tym samym duchu, z tą samą wolą walki i ambicją. Fajnie, że te jego podnoszenie z kolan mogliśmy obserwować w Wałbrzychu.

Słowa uznania dla klubu, za powieszenie pod dachem Aqua Zdroju banerów przypominających mistrzostwa i wicemistrzostwa Polski Górnika Wałbrzych. Sporym wydarzeniem była też oprawa meczowa i nowa kibicowska flaga podczas baraży.

W poprzednich latach:

2011:  Półfinał Mistrzostw Polski Młodzików w Wałbrzychu

2012:  Marcowy mecz derbowy (Górnik - KK 76:81, 7.03.2012)

2013:  Przedsezonowa prezentacja zespołów Górnika

ZK 2013: Antykilofy + podsumowanie

Dominik

Na zakończenie serii Złote Kilofy 2013 przyszedł czas na... Antykilofy, a więc moje subiektywne antywyróżnienia za sezon 2012/13 w wykonaniu biało-niebieskich.

Trzy ostatnie kategorie. Kategorie wskazujące najbardziej negatywne wydarzenia w górniczej koszykówce. Chciałbym mieć problemy ze wskazaniem swoich typów do Antykilofów. Niestety, koszmarny sezon seniorów oraz słaby grup młodzieżowych każe inaczej.

To będzie toksyczny wpis. Pełen jadu, który nagromadził się w kibicach od października 2012 do marca 2013.

Najgorszy mecz: Górnik - Maximus Katy Wrocławskie 65:90 (11.01. 2013)

O tym meczu pisałem już wcześniej. Koszmar. Horror. Żenada.  "Afera skarpetkowa" był jedynie zgniłą wisieńką na na tym koszykarskim zakalcu. Dam sobie głowę uciąć, że gdyby nasi koszykarze zagrali chociażby przeciętnie, to nikt do szatni gości by nie wtargnął.

Antywyróżnienie: Mecze u siebie z Siechnicami i WKK II (opisane poniżej)

Najgorszy moment: Trzy kolejne mecze Górnika ze zdobyczą poniżej 60 punktów:

18.11. 2012 Górnik - WKK II 58:78

   5.11.2012 Spartakus - Górnik 70:59

24.10. 2012: Górnik - Siechnice 59:64

Nasz najgorszy moment sezonu był wyjątkowo długi, bo trwał prawie miesiąc. Chodzi o spotkania między trzecią a piątą kolejką. Nasi bardzo źle zagrali z Siechnicami. Wtedy łapaliśmy się za głowy. W Jeleniej Górze wygrana nie była daleko, ale po końcowej syrenie biało-niebiescy kibice "zaprosili" koszykarzy i trenera na pogadankę. Po fatalnej postawie w pojedynku z rezerwami WKK nerwy puściły na dobre. Byliśmy po piątej kolejce z kompletem porażek. W ostatniej kwarcie meczu z wrocławianami zdobyliśmy 7 pkt. Warto dodać, że rywal był złożony w większości z graczy 19, 18-letnich, którzy, niczym profesorowie, uczyli wałbrzyszan koszykówki. Nigdy wcześniej i później nie widzieliśmy tak bezbronnych Górników, co najważniejsze pozbawionych serca do walki. 

Wyróżnienie: Zgaszone światło w trakcie meczu Górnik - Spartakus 66:72, 26.01.2013


Awaria oświetlenia w trakcie tego pojedynku idealnie podsumowała nastroje kibiców. Wielu z nas już wcześniej pragnęło przykryć sezon zasłoną milczenia.  Zasłony nie było, ale pojawiła się nagła ciemność w hali wałbrzyskiego OSiR-u. Do dziś sądzę, że ta awaria nie była dziełem przypadku, ale zasługą tajemniczego osobnika, który dłużej na poczynania biało-niebieskich nie był w stanie spoglądać. Jak się później okazało, w tego typu przypuszczeniach nie byłem odosobniony. Cóż, mowa o czasach, gdy cierpliwość, niczym kaseta VHS w dzisiejszym świecie, była na wymarciu. 

Największe rozczarowanie: postawa seniorów w III lidze

Nic dodać, nic ująć.   

PODSUMOWANIE ZŁOTYCH KILOFÓW I ANTYKILOFÓW:

Najlepszy zespół 

2011: Młodzicy, rocznik 1997

2012: Seniorzy, III liga
2013: Kadeci, rocznik 1997

Najlepszy gracz 

2011: Krzysztof Jakóbczyk (seniorzy)
2012: Adrian Stochmiałek (seniorzy)
2013: Sławomir Buczyniak (seniorzy)

Najbardziej emocjonujący mecz

2011: Górnik Wałbrzych - Śląsk Wrocław 78:77 (juniorzy, 5.12.2010)
2012: Górnik - KK Promet Wałbrzych 76:81 (seniorzy, 7.03.2012)
2013: KKS Siechnice - Górnik 70:71 (seniorzy, 19.01. 2013)

Najbardziej pamiętna akcja

2011:  Alley oop Kietlińskiego do Muszyńskiego - 19.02. 2011, Górnik - Sportino 71:98 (seniorzy)

2012:  Górnicy grają z Gimbasketem 4 na 4 (Gimbasket - Górnik 54:90, 5.11.2011) - seniorzy

2013: Celny rzut za trzy na zwycięstwo Miłosza Balcerzaka (Turów - Górnik 73:74, 28.11. 2013, juniorzy)

EDIT: Wcześniej w tej kategorii wyróżniłem rzut z połowy Huberta Murzacza. Zmieniam zdanie. Rzut Balcerzaka był dużo cenniejszy, bo dał w ostateczności wygraną. Kompletnie o tym meczu zapomniałem. Cóż... w Zgorzelcu mnie nie było.  Był za to trener juniorów i bloger w jednym: Borzem. W taki oto sposób opisał dla www.gornik.walbrzych.pl końcówkę tamtego meczu:

W konsekwencji udało się doprowadzić do jedynie dwupunktowej straty, a na tablicy świetlnej zostało jedyne 30 sekund do końca spotkania...

Akcję rozgrywaliśmy pełne 24 sekundy i jakże były potrzebne jakiekolwiek punkty. Kiedy "kończył się zegar" piłka powędrowała do Miłosza Balcerzaka, a ten niczym w meczu ligi NBA oddał rzut za 3 punkty równo z syrena kończącą akcję w asyście dwóch obrońców. Trener gospodarzy wziął czas, a do końca pozostało 5 sekund....

Euforia na naszej ławce, ale to jeszcze nie koniec meczu. Naszym atutem w tym momencie były tylko 2 faule drużyny w tej kwarcie, więc mogliśmy sobie pozwolić na faul bez konsekwencji rzutów osobistych. I tak też było. Piłka powędrowała do jednego z zawodników podkoszowych przeciwnika, który automatycznie został sfaulowany. Minęła sekunda, ponownie piłka z boku. Tym razem Turowianie posłali piłkę na obwód został oddany rzut za 3 punkty, w zasadzie rzut w stronę kosza, gdyż obrońca był mocno kryty. Piłka nie wpadła do obręczy, a my świętowaliśmy jakże cenną wygraną!

Najlepszy występ indywidualny

2011:  Mateusz Nitsche (seniorzy) - 29.01.2011, Górnik - Spójnia Stargard Szczeciński 65:54 -  25 pkt, 2/2 za 2, 5/6 za 3, 6/6 za 1, 6 zb, eval 31

2012: nie przyznano

2013: Sławomir Buczyniak  (seniorzy) - 28.11. 2012, WSTK II Wschowa - Górnik 64:93 - 40 pkt, 7x3

Największe wydarzenie

2011:  Półfinał Mistrzostw Polski Młodzików w Wałbrzychu

2012:  Marcowy mecz derbowy (Górnik - KK 76:81, 7.03.2012) - seniorzy

2013:  Przedsezonowa prezentacja Górnika

Najgorszy mecz

2011:  Górnik - Astoria Bydgoszcz 75:80 ( 18.12. 2010, I liga)

2012: nie przynano

2013: Górnik - Maximus Kąty Wrocławskie 65:90 (11.01. 2013, III liga)

Największe rozczarowanie

2011:  koniec wałbrzyskiej koszykówki na poziomie seniorów

2012: nie przyznano

2013: postawa pierwszego zespołu w III lidze

Najgorszy moment

2011: 2 pkt w kwarcie całego zespołu Górnika (I liga: Górnik - AZS Szczecin 69:76) 

2012: nie przyznano

2013: Trzy kolejne mecze ligowe w III lidze ze zdobyczą poniżej 60 pkt

ZK 2013: ciąg dalszy

Dominik

Kolejne Złote Kilofy. Najbardziej pamiętna akcja sezonu 2012/13, najlepszy występ indywidualny, największe wydarzenie.

Najbardziej pamiętna akcja? Trudna kategoria w ocenie. W ostatnich rozgrywkach miało miejsce zbyt wiele okołoboiskowych wydarzeń by spamiętać piękne zagrania koszykarzy z parkietu. Cóż, nie skłamałbym pisząc, że nie było ich zbyt wiele. Co innego, kategorie tj. najgorszy mecz, największe rozczarowanie czy najgorszy moment (o nich wkrótce).

Dziś, trzema ostatnimi wirtualnymi kilofami ze złota zamykam kategorię nagród. Z lupą przeszukałem archiwa swojej pamięci by wskazać laureatów.

Najbardziej pamiętna akcja sezonu: celny rzut z połowy Huberta Murzacza (Górnik - Maximus 65:90, III liga, 12.01. 2013)

Z połowy w sezonie trafił też Paweł Maryniak. Rzut Murzacza w pamięci zajął jednak bardziej eksponowane miejsce, bo wydarzył się w....

Tak, tak... 

W meczu z "aferą skarpetkową", najbardziej żenującym (pod zarówno sportowym i pozaboiskowym) widowiskiem w biało-niebieskiej koszykówce od lat.

Trudno dziś pamiętać o tym rzucie, gdy na myśl przychodzą wyzwiska w kierunku Wojciecha K. i jego nieszczęsnych, przepoconych białych getrów z logiem WKS Śląska Wrocław. Któż dziś pamięta, że w tamtym spotkaniu debiut w III lidze zaliczył wtedy niespełna 15-letni wychowanek Górnika, Bartek Szmidt? Któż pamięta, że Bartek w tamtym meczu zdobył nawet 2 pkt?

Niecałe cztery lata wcześniej, w ekstraklasie, inny wychowanek Górnika, mając także 15 lat, zadebiutował w pierwszym zespole i zdobył do tego punkty. Mowa o... Hubercie Murzaczu, który wygrał w tej kategorii. Taką oto klamrą spinam ten Złoty Kilof.

Najlepszy występ indywidualny: Sławomir Buczyniak (40 pkt, 7x3, WSTK II Wschowa - Górnik 64:93, 28.11. 2012) 

Pisałem o tym wcześniej. Sławek na tle rywala wyglądał jak stado wygłodniałych wilków na tle kilku bezbronnych owieczek. Najbardziej wyraźny naoczny przypadek ilustrujący różnicę między graczami z I ligi a tymi z III. 

Największe wydarzenie: Przedsezonowa prezentacja zespołów Górnika

Ha! Ależ byliśmy wtedy nakręceni! Nowy sponsor tytularny, silna kadra, uśmiechy na twarzach, super frekwencja na trybunach, występy artystyczne. W październiku 2012, jeszcze PRZED rozpoczęciem sezonu, kibice, działacze i koszykarze świętowali awans do II ligi. Dziś, wiele osób się ze mną nie zgodzi, ale wtedy, w przededniu pierwszego meczu sezonu 2012/13, czuliśmy się królami przaśnej III ligi. Co działo się później, nie trzeba przypominać. 

Wyróżnienie w tej kategorii należy sie majowym półfinałom mistrzostw Polski U-16. Naszym działaczom udało się po raz kolejny zorganizować ogólnokrajową imprezę. Cieszę się, że miałem okazję być jej częścią jako sędzia stolikowy. Przyjezdni chwalili organizatorów, bardzo pozytywnie wypowiadając się między innymi o vipowskim bufecie na drugim piętrze hali OSiR.

ZK 2013: Najbardziej emocjonujący mecz

Dominik

Wirtualny kilof dla najbardziej emocjonującego meczu biało-niebieskich w sezonie 2012/13.

Uff !!!!!!!!!

Długo zastanawiałem się co w tej rubryce sensownego napisać. Bo przecież ostatni sezon przyniósł wiele emocji. Niestety, w większości były to emocje negatywne. 

Jakoś po trzeciej kolejnej porażce na początku rozgrywek III ligi kibice zaczęli zalewać falą krytyki trenera Chlebdę. Po szóstej porażce falę zastąpiło prawdziwe tsunami, które ucichło dopiero po serii czterech wygranych z rzędu. Ogólny bilans wyszedł jednak na minus sztabu szkoleniowego, a nasz szkoleniowiec chyba nie może do końca czuć się "suchy".

Po dziesięciu kolejkach nasi mieli bilans 4-6 i wg niepoprawnych optymistów sezon był jeszcze do uratowania. Zespół wydawał się odrodzony, na fali wznoszącej, a nie rozczłonkowany, pod falą krytyki. Kibice bawili się w analityków, obliczając, że jeżeli wygramy wszystkie mecze do końca rozgrywek, to wejdziemy do wymarzonych w snach baraży. Misterny plan poszedł do kosza 13 stycznia, w chyba najbardziej dramatycznym wydarzeniu w biało-niebieskiej koszykówce jakie jestem w stanie pamiętać. Nasi po koszmarnej grze ulegli Kątom Wrocławskim 65:90, a grupa ludzi (nie kibiców) wtargnęła do szatni gości w celach rabunkowych. Właściwie, to doszło do obustronnej transakcji. Łupem wałbrzyszan padły getry z logiem Śląska Wrocław, a w drugą stronę (do DZKosz) powędrowała spłata kary pieniężnej za owy wybryk. O wałbrzyskiej koszykówce ponownie napisano w ogólnopolskich mediach. Ostatni raz doszło do tego niecałe dwa lata wcześniej, gdy bohaterem nie były getry, a swojska taczka.

Kolejnym niemiłym wspomnieniem pozostaje marcowy miszmasz związany z walką juniorów o szczebel centralny MP. Po pięknej grze i wielkiej wygranej z Turowem nasi, niczym sójka, wybierali się już za morze. Nic z tego nie wyszło. Sójkę z Górników zrobił DZKosz, wyczarowując mecz barażowy z niżej notowanym w tabeli Zastalem. Niżej, bo cały sezon pozbawionego grającego w Szkole Mistrzostwa Sportowego wychowanka. Adrian Krawczyk, bo o nim mowa, był jak Bruce Willis, ratujący swoich krajan przed zagładą. Po jego powrocie do składu zielonogórzan na dwumecz barażowy, okręt z biało-niebieską banderą zatonął.

W tym mizernym sezonie znalazły się i pozytywy. W maju oglądaliśmy ciekawy turniej półfinałowy MP U-16, gdzie nasza młodzież dzielnie walczyła z silnymi rywalami. Bardzo pozytywna impreza, później chwalona przez zespoły przyjezdne. Pierwszy raz w historii w Górniku pojawił się też zespół żeński, kontynuujący tradycje Unii Wałbrzych i jej zawodniczki, Agnieszki Jaroszewicz - mistrzyni Europy z naszą reprezentacją z 1999 roku.

Wracając do kilofów...

Najbardziej emocjonujący mecz musi być odzwierciedleniem pozytywnych emocji. Zwycięzca zostaje więc... 

KKS Siechnice - Górnik Wałbrzych 70:71, 19.01.2013 (III liga)

Mecz wyjazdowy na którym miałem okazję być. Fajne widowisko, emocjonująca końcówka. Nutka ironii kryje się w tym, że jak najbardziej pozytywne emocje z Sichnic wystąpiły ledwie niecały tydzień po "aferze skarpetkowej"...

W tej kategorii należą się także wyróżnienia:

Górnik - Zastal 75:62, 23.03.2013 (juniorzy)

Drugi mecz wspomnianych wyżej baraży juniorów. Zespół Michała Borzemskiego pokonał Zastal przy dopingu kibiców, ale bardzo wysoka porażka z pierwszego meczu na wyjeździe zaprzepaściła szanse na awans do półfinałów MP. Nieważne. Juniorzy pokazali GÓRNICZY CHARAKTER. Walczyli do ostatniej akcji. Za to należą im się brawa.

Górnik - Trefl 62:88 (kadeci, półfinał MP U-16)

Pamiętajcie, że mowa o meczach emocjonujących, a nie wyjątkowo udanych w wykonaniu Górników. Kadeci grali z Treflem właściwie o być albo nie być. Siedziałem wtedy przy parkiecie i wydawało mi się, że intensywność i energia tego spotkania smagała mnie po twarzy niczym górski podmuch wiatru. Z drugiej strony, wracałem wtedy z wystawy kwiatów w Książu. Grzegorz Miecugow przy tej wystawie to człowiek z charyzmą i pokładami ADHD. A co dopiero mecz Górnika o być albo nie być. I choć kadeci zagrali słabo, to zespół z Sopotu klasę potwierdził w finałach, zdobywając srebrny medal mistrzostw Polski U-16.

I na koniec...

Górnik - Śląsk II Wrocław 84:87 po dogr. (III liga), 7.10.2013

Była dogrywka. Były emocje. Był też kozioł ofiarny (Maciej Łabiak i jego słynna, niezłapana piłka... Nikt po tej pomyłce nie pamiętał już, że Łabiak zagrał generalnie dobre zawody).

Tak... To już koniec tego wpisu. Powyższy mecz był jednak sam w sobie początkiem... 

Początkiem końca marzeń o II lidze. Wtedy jeszcze, po końcowej syrenie, tego nie wiedzieliśmy. Karmieni od miesiąca pożywką składającą się z propagandy sukcesu, nazwaliśmy porażkę ze Śląskiem "wpadką". Skąd mogliśmy wiedzieć, że wpadka przekształci się w regułę? A to wszystko wydarzyło się w napchanej kibicami jak za dawnych, I-ligowych lat, hali OSiR-u. Na trybunach znalazł się wtedy Norbert Kulon, gracz pierwszej drużyny Śląska, który, incognito, w super na topie koszulce Steve'a Nasha już z Lakersów, obserwował tłum kibiców z autentycznym strachem w oczach. 

Złote kilofy w latach wcześniejszych:

2011: Górnik Wałbrzych - Śląsk Wrocław 78:77 (juniorzy, 5.12.2010)
2012: Górnik - KK Promet Wałbrzych 76:81 (seniorzy, 7.03.2012)

ZK 2013: Najlepszy zawodnik

Dominik

Złote Kilofy 2013 w kategorii najlepszy zawodnik.

Nie należy do łatwych wybranie najlepszego gracza Górnika po sezonie pełnym rozczarowań. W przeciągu całego sezonu trudno było tak naprawdę wyłuskać lidera naszego zespołu, który byłby w stanie wstrząsnąć kolegami i poprowadzić cały zespół ku glorii. Biało-Niebieskim zabrakło jednostki z naturą zdobywcy, koszykarskiej wersji Napoleona czy też Aleksandra Wielkiego.

Najbliższy roli lidera był Sławomir Buczyniak. Jego sprowadzenie przed sezonem było prawdziwym hitem, bo pochodzący z Zielonej Góry gracz ma duże doświadczenie na parkietach I ligi, w tym bardzo solidne występy w Górniku w rozgrywkach 2009/10. 

I rzeczywiście, spoglądając na jego dokonania punktowe, Buczyniak sezon 2012/13, pod wzgledem indywidualnym, może zaliczyć do udanych. W 18 meczach zdobywał śr. 17.4 pkt. Tylko raz zaliczył jednocyfrową zdobycz punktową, a jego rekordem był rewelacyjny występ we Wschowej (40 pkt i 7x3). To właśnie wtedy, w 7 kolejce sezonu, nasi odnieśli pierwsze zwycięstwo w sezonie. Miałem okazję oglądać to spotkanie. Występ Buczyniaka był jak idealnie przyprawione danie na tle surowych potraw. Pod wzgledem umiejętności, wyszkolenia i ogrania był co najmniej jak Daisuke Matsui z piłkarskiej Lechii Gdańsk na tle innych piłkarzy ekstraklasy. 

Z drugiej strony, w przeciągu całego sezonu, Sławek nie imponował skutecznością z gry, plącząc się wraz z kolegami z drużyny w zawiłościach taktycznych. Najlepszemu graczowi Górnika brakowało wsparcia ze strony innych członków zespołu, na palcach jednej ręki można było policzyć akcje w których Buczyniak został wyprowadzony na czystą pozycję do rzutu. Przykład Buczyniaka, profesjonalnego koszykarza wciśniętego w peryferyjne środowisko III ligi, pokazuje, że koszykówka to sport zespołowy. Rozgrywający z Zielonej Góry był wpółczesnym Salomonem, a "z pustego nawet Salomon nie naleje".  

Śmiem twierdzić, że wysokie wskaźniki punktowe Sławka wynikają bardziej z jego umiejętności właczenia trybu "samograj", niż z wysiłku całego zespołu w kreowaniu lidera. 

Laureaci ZK:

2012: Adrian Stochmiałek

2011: Krzysztof Jakóbczyk

ZK 2013: Najlepszy zespół

Dominik

Sezon 2012/13 był wyjątkowo trudny dla entuzjastów wałbrzyskiej koszykówki. Trudny, bo pełen gorzkich rozczarowań i ekspresji wielu negatywnych emocji. Kibice Górnika z przykrością przyglądali się jak ich ukochana drużyna sięgnęła samego dna. Jak wędrowała po omacku w kierunku ciemnego lasu, z którego było już naprawdę trudno zawrócić. Górnicy przegrali sześć pierwszych meczów ligowych na najniższym szczeblu rozgrywek. Gdyby te wydarzenia miały miejsce w USA, co drugi kibic biało-niebieskich miałby ustawione wizyty u terapeuty bądź psychoanalityka.

Jak bardzo Górnik Wałbrzych majaczył gdzieś w czeluściach polskiego basketu uświadomiłem sobie w minibusie, który zabrał mnie wraz z kilkuosobową grupą kibiców na wyjazdowy mecz biało-niebieskich z rezerwami (sic!) WSTK Wschowa. To, w jak koszmarnym miejscu znajdował się Górnik niech świadczy fakt, że przy bilansie 0-6 nie byliśmy faworytem tamtego pojedynku. 

I choć druga część sezonu w wykonaniu wałbrzyszan była nieco lepsza, trudno miniony sezon uznać za coś więcej niż koszmarny, fatalny, czy bardzo rozczarowujący. Z perspektywy trybun gra naszego zespołu przypominała mitologiczny chaos. Różnica była jedynie taka, że u Parandowskiego chaos był na początku, a w Górniku - mniej więcej od drugiego meczu do (z drobnymi wyjątkami) samego końca rozgrywek.

Zespoły młodzieżowe? Hmm...

 Jedynym zespołem, który przedarł się pzez rozgrywki regionalne byli nasi kadeci, broniący w minionym sezonie 4. miejsca w Polsce. Tym razem skończyło się na miejscach 9-13. Na usprawiedliwienie wałbrzyskiej młodzieży niech przemówi fakt, że naszym brakowało szczęścia w losowaniu (absurdalne przepisy PZKosz, gdzie brakuje podziału na strefy silniejsze i słabsze). Z  grona najlepszych ośmiu ekip 16-latków Górnika wyeliminowali przecież późniejsi medaliści: wicemistrz Polski U-16 Trefl Sopot i brązowy medalista z niewielkiej Opalenicy.

Do tego należy dodać, że o włos od szczebla centralnego byli juniorzy prowadzeni przez blogera Borzema. Zabrakło jednej wygranej z zielonogórskim Zastalem. Niespodziewany, nieoczekiwany awans bardzo młodego jak na ligę juniorów zespołu był o włos. 

Dla kogo w takim razie Złoty Kilof?

Chyba jednak dla kadetów z rocznika 1997.

Laureaci z poprzednich lat:

2012: seniorzy (młody zespół skazywany na pożarcie wygrywa 7 meczów w III lidze)

2011: młodzicy, rocznik 1997 (4. miejsce w Polsce w swim roczniku)

ZK 2013

Dominik

Sezon 2012/13 w wykonaniu Górników. Czas na głęboką analizę. Czas na Złote Kilofy!

Wybrano nowy zarząd naszego klubu. Nowym prezesem został nieznany szerzej w środowisku koszykarskim Artur Wylandowski. O tym jednak kiedy indziej, bo sezon 2012/13 wciąż czeka na jeszcze jedno podsumowanie. 

Jak co roku, wręczam na blogu wirtualne "złote kilofy" dla postaci i wydarzeń związanych z biało-niebieskim basketem. W odwodzie jest kilka kategorii. Obok nagród pozytywnych wspominam także o zdarzeniach negatywnych. Poniżej wyniki moich analiz z dwóch ostatnich lat. Jak zauważycie, w 2012 roku zabrakło "antykilofów" w kilku kategoriach. Dlaczego? Nie mam pojęcia. Może dlatego, że sezon 2011/12 w wykonaniu Górników naprawdę pozytywnie rozczarował? A może dlatego, że czas analiz przypadł na mój pobyt w Anglii gdzie przez dwa miesiące nie miałem stałego łącza internetowego?

Od następnego wpisu Złote Kilofy 2013!

• najlepszy zespół 

2011: Młodzicy, rocznik 1997
2012: Seniorzy, III liga

• najlepszy gracz 

2011: Krzysztof Jakóbczyk (seniorzy)
2012: Adrian Stochmiałek (seniorzy)

najbardziej emocjonujący mecz

2011: Górnik Wałbrzych - Śląsk Wrocław 78:77 (juniorzy, 5.12.2010)
2012: Górnik - KK Promet Wałbrzych 76:81 (seniorzy, 7.03.2012)

• najbardziej pamiętna akcja

2011:  Alley oop Kietlińskiego do Muszyńskiego - 19.02. 2011, Górnik - Sportino 71:98 (seniorzy)
2012:  Górnicy grają z Gimbasketem 4 na 4 (Gimbasket - Górnik 54:90, 5.11.2011) - seniorzy

• najlepszy występ indywidualny

2011:  Mateusz Nitsche (seniorzy) - 29.01.2011, Górnik - Spójnia Stargard Szczeciński 65:54 -  25 pkt, 2/2 za 2, 5/6 za 3, 6/6 za 1, 6 zb, eval 31
2012: nie przyznano

• największe wydarzenie

2011:  Półfinał Mistrzostw Polski Młodzików w Wałbrzychu
2012:  Marcowy mecz derbowy (Górnik - KK 76:81, 7.03.2012) - seniorzy

• najgorszy mecz

2011:  Górnik - Astoria Bydgoszcz 75:80 ( 18.12. 2010, I liga)
2012: nie przynano

• największe rozczarowanie

2011:  koniec wałbrzyskiej koszykówki na poziomie seniorów
2012: nie przyznano

• najgorszy moment

2011: 2 pkt w kwarcie całego zespołu Górnika (I liga: Górnik - AZS Szczecin 69:76) 
2012: nie przyznano